Stosowane metody


Badanie i leczenie górnego odcinka piersiowego kręgosłupa.

Badanie i leczenie górnego odcinka piersiowego kręgosłupa.

Terapeukta przeprowadza diagnozę. Podczas rozmowy określa główny problem, z którym pacjent przychodzi, oraz przeprowadza badanie i leczenie. Jednym z najważniejszych sposobów diagnozy jest badanie palpacyjne. Badanie palpacyjne (dłońmi – palcami), poprzez sprawdzanie napięcia mięśni i innych tkanek miękkich, oraz umiejscowienia elementów układu kostnego, jest już jednocześnie leczeniem.

Następnie w wygodnym dla pacjenta ułożeniu ciała stosuje metody, opracowujące 1) blokady w tkankach miękkich, aby wstępnie rozluźnić układ ruchu.  Gdy pacjent jest już przygotowany, czyli napięcie tkanek miękkich jest obniżone, oddziałuje na 2) blokady w uładzie kostnym. Następnie stosuje 3) inne metody w zależności od potrzeb pacjenta.

Ad. 1) Blokady w tkankach miękkich (mięśnie, powięź):

Poizometryczna relaksacja mięśni

Rozciąganie mięśni czworogłowych.

Rozciąganie mięśni czworogłowych.

Polega na rozciąganiu mięśni przykurczonych. Jest to działanie istotne dla sprawnego funkcjonowania układu ruchu, ponieważ przykurcz mięśni np. czworogłowych i biodrowo-lędźwiowych, powoduje dolegliwości odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Mięśnie te są współcześnie często zaniedbane, ponieważ wiele osób prowadzi siedzący tryb życia, oraz nie ćwiczy.

 Terapia punktów spustowych

Punkty spustowe to punkty maksymalnego napięcia mięśni. W ciele człowieka jest ich bardzo dużo, natomiast w celach terapeutycznych wykonuje się terapię określonych punktów spustowych. Terapia polega na opracowaniu punktu poprzez ucisk dłoni terapeuty (może być to masaż punktowy lub inna technika manualna), lub specjalnego narzędzia. Jest ona niezwykle skuteczna, ponieważ uwalnia tkanki miękkie od napięcia i blokad.

Fibroliza mięśniowo-powięziowa – haczykowanie

Podczas stosowania tej metody terapeutka oddziałuje bezpośrednio na zrosty i złogi znajdujące się w tkankach miękkich (podobnie jak blizny w skórze powodują zmniejszenie elastyczności tkanek). Powoduje to fibrolizę, czyli usuniecie zrostów (neokolagenu) oraz przywrócenie prawidłowej struktury tkanek i prawidłowego ślizgu pomiędzy nimi.

Masaż

Masaż stosowany w gabinecie Manual – Art ma na celu rozluźnienie mięśni i innych tkanek miękkich. Stosowany jest zwłaszcza masaż segmentarny, gdzie działanie zachodzi na zasadzie łuku odruchowego. Wówczas masaż oddziałuje na oddalone od miejsca opracowywanego części ciała i zmniejsza aktywność współczulnego układu nerwowego.

Ad. 2) Blokady w układzie kostnym:

Metoda według koncepcji W.P. Ackermanna: „Osteopatia strukturalna i chiropraktyka”:

Rozluźnienie blokad w stawach krzyżowo-biodrowych.

Rozluźnienie blokad w stawach krzyżowo-biodrowych.

Rozluźnienie blokad w odcinku piersiowym kręgosłupa.

Rozluźnienie blokad w odcinku piersiowym kręgosłupa.

Jest to działanie chiropraktyczne (z greckiego „cheir” – ręka, „praktikos” – praktyczny), potocznie nazywane kręgarstwem. Jest to terapia oparta na bardzo dokładnym badaniu przestrzennego ustawienia układu kostnego, oraz skutecznym postępowaniu chiropraktycznym. Fizjoterapeuci stosujący tę metodę, poza znakomitą znajomością anatomii, fizjologii, patofizjologii, posiadają duże wyczucie palpacyjne.

Metoda Ackermanna pozwala na działanie w miejscu występowania zaburzenia, w sposób celowy. Dlatego podczas zabiegu zostaje odblokowany tylko i wyłącznie ten kręg, który powodował u Pacjenta ból lub inne dolegliwości. Przy zastosowaniu metody dr Ackermanna, w ciągu jednego, lub kilku zabiegów, można usunąć lub znacznie złagodzić dolegliwości. Stosowane są tu techniki:

• oscylacje – cykliczny ruch w stawie o niewielkiej amplitudzie,
• mobilizacje – ruch w pełnym zakresie ruchomości stawu,
• manipulacje – są to mobilizacje z impulsem.

Badanie ustawienia miednicy.

Badanie ustawienia miednicy.

Przykład sytuacji dla której należy wykonać terapię metodą Ackermanna:

Występuje skrzywienie boczne kręgosłupa – skolioza. W odcinku lędźwiowym jest to skolioza prawostronna, która jest skompensowania poprzez powstanie skoliozy lewostronnej w odcinku piersiowym kręgosłupa.  Występuje tu rotacja (skręcenie) miednicy w tył oraz obniżenie kości krzyżowej po prawej stronie. Skutkuje to funkcjonalnym skróceniem prawej kończyny dolnej (patrz: SKOLIOZA).

Metoda według koncepcji B. Mulligana:

Zakłada, że terapia kręgosłupa musi: być bezbolesna, przynosić natychmiastowy rezultat, przynosić długotrwały efekt.

Terapia manualna przebiega w „funkcjonalnym obciążeniu”, dlatego spełnia powyższe założenia. W funkcjonalnym obciążeniu” oznacza, że jeżeli np. odcinek piersiowy kręgosłupa jest bolesny w pozycji siedzącej, to właśnie w takiej pozycji powinna przebiegać terapia. Kręgosłup spełnia wówczas swoją funkcję (podporową). Terapeuta wykonuje mobilizację stawu z równoczesnym ruchem w tym stawie. Może być to ruch pasywny-bierny lub aktywny, wykonany przez pacjenta. Mobilizacje, oraz ruch w stawie powinny być bezbolesne, rezultat w postaci zmniejszenia bólu kręgosłupa jest natychmiast uchwytny. Efekt ten utrzymuje się.

Ad. 3) Inne metody:

Ćwiczenie rozluźniania kręgosłupa.

Ćwiczenie rozluźniania kręgosłupa.

Ćwiczenia to element terapii wprowadzany po ustaleniu diagnozy, kierunku leczenia i przeprowadzonej terapii manualnej.

Ich ilość jest dostosowana do potrzeb pacjenta. Ćwiczenia mają na celu korekcję układu ruchu i przywrócenie harmonii. Przeważnie są to ćwiczenia oddechowe i rozciągające, aby działać na napięte, przykurczone mięśnie i inne tkanki miękkie w odpowiednim kierunku, uwalniającym układ ruchu od blokad.

Korekcja czynności szkodliwych dla kręgosłupa w życiu codziennym, jest bardzo ważnym elementem terapii, ponieważ poprzez prawidłową postawę ciała, prawidłowe dźwiganie, itd., można uniknąć wielu dolegliwości i schorzeń kręgosłupa.

Relaksacja, jest umiejętnością, którą każdy człowiek powinien ćwiczyć w celu neutralizowania skutków codziennego stresu. Wśród różnych metod jest np. trening autogenny Schulca. Chodzi o umiejętność samodzielnego rozluźnienia mięśni przez pacjenta, poprzez przyjęcie odpowiedniej (prawidłowej, komfortowej) postawy ciała, oraz wizualizację, że podczas wydechu ciało staje się ciężkie, rozluźnione.